تف قاروره شهاب رساد

همه ساله به دستش از می و جام

آفتاب هوا نقاب رساد

ز آتش تیغ او به اهرمنان

ز آسمان کان کبود کیمختی است

تیغ برانش را قراب رساد

هر کجا باد موکبش بگذشت