در خون این غریب نوآئین چه مانده ای

دربند چار آخور سنگین چه مانده ای

در زیر هفت آینه خود بین چه مانده ای

جان شهربند طبع و خرد ده کیای کون

ای بسته دیو نفس تو را بر عروس عقل

تو پای بست بستن آذین چه مانده ای

آمد سماع زیور دوشیزگان غیب