چو میغ و شب پلاس مصیبت بگسترید

ای رفته آفتاب شما در کسوف خاک

چون تخته محاسب از آن خاک بر سرید

رفت آفتاب و صبح ره غیب درنوشت

نه چرخ گوشه جگر شاهتان بخورد

هین زخم آه و گرده چرخ ار دلاورید

رمح سماک و دهره بهرام بشکنید