آن آب نوش زهر شده تا گریسته

بر بند موی و حلقه زرین گوش تو

سنگین دلان حلقه خضرا گریسته

ما را بصر ز چشمه حسن تو خورده آب

گریند بر تو جانوران تا به حد آنک

عقرب ز راه نیش و زبانا گریسته

چندان گریسته دل خارا به سوک تو