تیغش به خنده زهره بر اعدا گریسته

اکنون به ناز در تتق خلد پیش تو

خندیده گل قنینه حمرا گریسته

شاه جهان گشاده اقالیم را به تیغ

آن، ماه نو کجاست که مه خاکپای اوست

الجیجک آنکه حجره جنات جای اوست

ای چرخ از آن ستاره رعنا چه خواستی