گیرم که آتش سده در جان ما زدی

ز آن خوش عذار غنچه عذرا چه خواستی

ما را جگر دریغ نبود از تو هیچوقت

آخر ز گوشه جگر ما چه خواستی

ز آن مشک ریز شاخ چلیپا چه خواستی

گر دیده داشتی و نداری بدیدمت

ز آن نو هلال ناشده پیدا چه خواستی