از طفل پادشاه جم آسا چه خواستی

ای کم ز موی عاریه آخر ز چهره ای

گلگونه نارسیده به سیما چه خواستی

ای اژدهادم ارنه چو ضحاک خون خوری

گر زانکه چون ترازوی دونان دو سر نه ای

زآن شیرزاد سنبله بالا چه خواستی

قاف از تو رخنه سر شد و عنقا شکسته پر