چه داری به دکان ما آرزوی

به دکانش بنشست گشتاسپ دیر

شد آن پیشه کار از نشستنش سیر

بدو گفت آهنگر ای نیکخوی

چنین داد پاسخ که ای نیک بخت

نپیچم سر از پتک وز کار سخت

مرا گر بداری تو یاری کنم