کان لطیف جهان مجاور اوست

کو مهی که آفتاب چاکر اوست

نقطه خاک تیره خاور اوست

جان پاکان نثار آن خاکی

حقه گوهرار چه در خاک است

مرغ عرشی است آنچه گوهر اوست

سر تابوت باز گیر و ببین