سنگ بر ساغر فلک فکنید

گر زمانه به عذرتان کوشد

خاک در دیده زمانه زنید

ور فلک شربت غرور دهد

رخصه تان می دهم به دود نفس

پرده بر روی آفتاب تنید

هیچ تقصیر در معزایش