ای به صورت ندیم خاک شده

این سخن ها که مقصد سخنید

باز پرسید هم خیالش را

تا چه حال است زلف و خالش را

به صفت ساکن سماک شده

از جمال تو وقت جان ستدن

مالک الموت شرمناک شده