دیده را سوی جهان راه نظر بربندیم

گه ز آهی کمر کوه ز هم بگشاییم

گه ز دودی به تن چرخ کمر بربندیم

چون جهان را نظری سوی وفا نیست ز اشک

از سر نقد جوانی چه طرف بربستیم

کز بن کیسه او سود دگر بربندیم

ز آب آتش زده کز دیده رود سوی دهان