نوک پیکان را قاروره به سر بربندیم

این سیه جامه عروسان را در پرده چشم

حالی از اشک حلی های گهر بربندیم

تیرباران سحر هست کنون ز آتش آه

بام گردون بتوانیم شکست از تف آه

راه غم را نتوانیم که در بربندیم

نه نه ما را هنری نیست که گردون شکنیم