تا نبرد کمر عمر کمر باز کنم

غم که چون شیر به کشتی کمرم سخت گرفت

من سگ جان ز کمر دامن تر باز کنم

با چنین شیر کمر گیر کمر چون بندم

نزنم بامزد لهو و در کام که من

سر به دیوار غم آرم چو بصر باز کنم

کاه دیوار و گل بام به خون می شویم