بروم با سر خاکین به سر خاک پسر

پس به مردم به چه دل چشم دگر باز کنم

ز آهنین جان که در این غم دل خاقانی راست

خانه آتش زده بینند چو در باز کنم

کفن خونین از روی پسر باز کنم

ای مه نور ز شبستان پدر چون شده ای

وی عطارد ز دبستان پدر چون شده ای