کاغذین پیرهن از دست قدر باد پدر

غم تو دست مهین است و کنون پیش غمت

همچو انگشت کهین بسته کمر باد پدر

تا که دست قدر از دست تو بربود قلم

عید جان بودی و تا روزه گرفتی ز جهان

بی تو از دست جهان دست به سر باد پدر

خاطرت جان هنر بود و خطت کان گهر