چون بر حصیر گویم؟ خود هست بر حصا

بر من نهاد روی و فرو برد سربه سر

نیرنگ و سحر خاطر و طبعم چو اژدها

در این حصار خفتن من هست بر حصیر

چون باز و چرغ، چرخ همی داردم به بند

گر در حذر غرابم و در رهبری قطا

بنگر چه سودمند شکارم که هیچ وقت