چنین تا سر از کوه بر زد چراغ

از ایوان سوی پرده بنهاد روی

خرامان و پویان و دل جفت جوی

هم آنگه زمین گشت چون پر زاغ

بفرمود قیصر که از کهتران

به روم اندرون مایه ور مهتران

بیارند یکسر به کاخ بلند