بفرمود قیصر که از کهتران

خرامان و پویان و دل جفت جوی

هم آنگه زمین گشت چون پر زاغ

چنین تا سر از کوه بر زد چراغ

به روم اندرون مایه ور مهتران

بیارند یکسر به کاخ بلند

بدان تا که باشد به خوبی پسند