تا بر روان پاکش غالب نشد فنا

تو شاخ آن درختی کاندر زمانه بود

برگش همه شجاعت و بارش همه سخا

اندر پناه سایه او بود عمر من

یک رویه دوستم من و کم حرص مادحم

هم راست در خلاام و هم پاک برملا

هم مدح، نادر آید و هم دوستی، تمام