جز آن که ما را زین شهر مولد و منشاست

اگر چه چشمه خورشید روشن است و بلند

چگونه بیند آن کش دو چشم نابیناست؟

به هیچ وجه گناهی دگر نمی دانند

اگر برایشان سحر حلال بر خوانم

جز این نگویند آخر که کودک و برناست

ز کودکی و ز پیری چه عار و فخر آید