چنین نگوید آن کس که عاقل و داناست

اگر برایشان سحر حلال بر خوانم

جز این نگویند آخر که کودک و برناست

ز کودکی و ز پیری چه عار و فخر آید

هزار پیر شناسم که منکر و گبر است

هزار کودک دانم که زاهد الزهداست

اگر عمید نیم یا عمیدزاده نیم