تا نگویی چو شعر برخوانم

باد جان را دمیده انبانیست

عمر چون نامه ایست از بد و نیک

نام مردم بر او چه عنوانیست

کاین چه بسیار گوی کشخانیست

کرده ام نظم را معالج جان

ز آن که از درد دل چو نالانیست