صاحب قران تو بادی تا هست مملکت

کم بود نعمتی که بر این مدح خوان نداشت

بر بنده مهر داشت چهل سال و هرگز او

بر هیچ آدمی دل نامهربان نداشت

زیرا که مملکت چو تو صاحب قران نداشت

فرزندکانش را پس مرگش عزیزدار

کاو خود به عمر جز غم فرزندکان نداشت