به آیین این شد پی افگنده روم

تو از راه یزدان سرت را مکش

چنین بود رسم نیاکان تو

سرافراز و دین دار و پاکان تو

تو راهی مگیر اندر آباد بوم

همایون نباشد چنین خود مگوی

به راهی که هرگز نرفتی مپوی