بخار حسرت چون بر شود ز دل به سرم

دلم ز انده بی حد همی نیاساید

تنم ز رنج فراوان همی بفرساید

ز دیدگانم باران غم فرود آید

ز بس غمان که بدیدم چنان شدم که مرا

ازین پس ایچ غمی پیش چشم نگراید