امید یافته بر لشکر نیاز، ظفر

به باغ دولت رویش چو گل شکفته شود

ز بهر سایل و زایر سعادت آرد بر

به قوت نعم و پشت دولت اوی است

کجا سفینه عزمش در آب حزم نشست

نشایدش بجز از مرکز زمین لنگر

شکوه جاهش گر دیده را شدی محسوس