ز بهر کف جواد تو قطره هاش درر

ز بهر روی تو خورشید خواستی که شدی

شعاع ذره ش چون نور دیده، حس بصر

به روز بخشش تو ابر خواستی که شدی

بهی ز خلق و هم از خلقی و عجب نبود

که هم ز گوهر، دارند افسر گوهر

به نعمت تو که تا غایبم ز مجلس تو