که کار گیتی بی رنج می نگیرد ساز

اگرچه از پی عز است پای باز به بند

چو نام بند است آن عز همی نخواهد باز

تنا بکش همه رنج و مجوی آسانی

فزونت رنج رسد چون به برتری کوشی

که مانده تر شوی آن گه که برشوی به فراز