همه ساله با ترکش و تیر بود

ازان سان که آمد همی زیستند

گهی شادمان گاه بگریستند

همه کار گشتاسپ نخچیر بود

چنان بد که روزی ز نخچیرگاه

مر او را به هیشوی بر بود راه

ز هرگونه ای چند نخچیر داشت