از زمین گشت منقطع نظرم

کمر کوه تا نشست من است

به میان بر دو دست چون کمرم

از بلندی حصن و تندی کوه

من چو خواهم که آسمان بینم

سر فرود آرم و در او نگرم

پست می بینم از همه کیهان