در ظلمت عزل روشن اطرافم

گر آستیی ز طبع بفشانم

در غیبت و در حضور یکرویم

در انده و در سرور یکسانم

در زحمت شغل ثابت ارکانم

با عالم پیر قمر می بازم

داو دو سر و سه سر همی خوانم