بر دل غم و انده پراکنده

بر خوان سخاوت تو مهمانم

بی جرم نگر که چون درافتادم

دانی که کنون چگونه حیرانم

جمع است ز خاطر پریشانم

زی درگه تو همی رود بختم

در سایه تو همی خزد جانم