سازد همی حسام و طرازد همی سنان

گر نه ز بهر نعمت بودی، بدان درست

از فصل های سال نبودی ترا خزان

از بهر دیده و دل بدخواه تو فلک

بیمت چو تیغ سر بزند دشمن ترا

گر چون قلم نبندد پیشت میان به جان

از تو قرین نصرت و اقبال دولت است