ای آفتاب روشن تابان روزگار

جز تو که را رسد به بزرگی من گمان

آرایشی بود به ستایشگری چو من

در بزم و مجلس تو به نوروز و مهرگان

کرده است روزگار فراوانم امتحان

گرچه ز هیچ حبس ندیدم من این عنا

نه هیچ وقت خوانده ام از هیچ داستان