چون نیست بر قلمدان دست مرا سبیل

نه هیچ وقت خوانده ام از هیچ داستان

معزول نیست طبع من از نظم اگرچه هست

معزول از نوشتن این گفته ها بنان

باری مرا اجازت باشد به دوکدان!

تا دولت است و بخت که دل ها از آن و این

همواره تازه باشد و پیوسته شادمان