در فرقت تو پیدا آمد خمار من

مهجورم و به روز، فراق تو جفت من

رنجورم و به شب، غم تو غمگسار من

خوردم به وصلت تو بسی باده نشاط

دانم همی که دانی در فضل دست من

و اندر سخن شناخته ای اقتدار من

بد روزگار گشت و فرو ماند و خیره شد