هر کس گلی ز باغ تو چیده

باغی است خاطر تو شکفته

شاخی است فکرت تو دمیده

هر کس بری ز شاخ تو برده

وین سر بریده خامه بی حبر

رزق تو از تو بازبریده

افزون نمی کند ز لباده