ور غزل خوانم مرا منقاد گردد اژدها

گوهر ار در زیر پای آرم کنم سنگ سیاه

خاک اگر در دست گیرم سازم از وی کیمیا

گر هجا گویم رمد از پیش من دیو سپید

کس مرا نشناسد و بیگانه رویم نزد خلق

زانکه در گیتی ز بی جنسی ندارم آشنا