که دگر چون تو روزگار نداشت

زار مسعود از آن همی گرید

که به حق ماتم تو زار نداشت

ماتم روزگار داشته ام

باره دولتت ز زین برمید

بختی بخت تو مهار نداشت

همچنین است عادت گردون