من به کرانی شدم از دست هجر

رنج تو از راحت جان خوشترست

خوشترم آن نیست که دل برده ای

دل در جان می زند آن خوشترست

پای ملامت به میان خوشترست

دل به بدی تن زده تا به شود

خوردن زهری به گمان خوشترست