حقا که تنم راست چو در خواب خیالیست

جانا دلم از خال سیاه تو به حالیست

کامروز بر آنم که نه دل نقطه خالیست

در آرزوی خواب شب از بهر خیالت

بی روز رخ خوب تو دانم خبرت نیست

کاندر غم هجران تو روزیم چو سالیست

هردم به غمی تازه دلم خوی فرا کرد