عشقت به بهانه ای دلم بستد

بدعهدی تو به جمله دریابد

بر من غم تو کمین همی سازد

جانم شده گیر اگر ظفر یابد

ترسم که بهانه دگر یابد

خواهم که دمی برآورم با تو

بی آنکه زمانه زان خبر یابد