وز لبت این قدر نمی یابد

وصل چون دارم از تو چشم که چشم

بر خیالت ظفر نمی یابد

گشت قانع به پاسخ تو دلم

غم عشق تو با دلم خو کرد

گویی از من گذر نمی یابد

آری این جور و ظلم با که کند