عقل که در کوی روزگار نپاید

عشق تو بر هرکه عافیت به سر آرد

هر دو جهانش به زیر پای درآرد

بر سر کوی تو عمرها به سر آرد

صبر که ساکن ترین عالم عشق است

زلف تو هر ساعتش به رقص درآرد