بر سر کوی تو عمرها به سر آرد

عشق تو بر هرکه عافیت به سر آرد

هر دو جهانش به زیر پای درآرد

عقل که در کوی روزگار نپاید

صبر که ساکن ترین عالم عشق است

زلف تو هر ساعتش به رقص درآرد

با توبه بیشئی صبر درنتوان بست