با توبه بیشئی صبر درنتوان بست

بر سر کوی تو عمرها به سر آرد

صبر که ساکن ترین عالم عشق است

زلف تو هر ساعتش به رقص درآرد

زانکه به یک روزه غم شکم ز بر آرد

بوی تو باد ار شبی برد به طوافی

جمله عشاق را ز خاک برآرد