هم دست کامرانی دل از عنان گسسته

تا ماه رویم از من رخ در حجیب دارد

نه دیده خواب یابد نه دل شکیب دارد

هم پای زندگانی جان در رکیب دارد

پندار درد گشتم گویی که در دو عالم

هرجا که هست دردی با من حسیب دارد