جانا تو نگوییش که انکار ندارد

با هجر تو گفتم که چه خیزد ز کسی کو

از گلبن ایام نه گل خار ندارد

گفتی که چو دل جان بده انکار نداری

چون می ننیوشد سخن انوری آخر

یک ره تو بگو گفت ترا خوار ندارد