من تخته عاشقی ز سر گیرم

دل هرچه کند دگر نمی گیرد

الحق نه دروغ راست باید گفت

معذور بود اگر نمی گیرد

هرچند که او ز سر نمی گیرد

دادم دو جهان به باد در عشقش

ما را به دو حبه برنمی گیرد